Dabl test, poznat i kao kombinovani biohemijski skrining test prvog trimestra, predstavlja neinvazivni prenatalni test koji se često koristi za procenu rizika od određenih genetskih poremećaja kod nerođenog deteta. Ovaj test obično se izvodi između 11. i 14. nedelje trudnoće i kombinuje rezultate ultrazvuka i analize krvi trudnice.
Prvi deo Dabl testa uključuje merenje translucencije nuhalnog nabora(NT), debljine tkiva na zadnjem delu vratnog dela fetusa, pomoću ultrazvuka. Ovo merenje pruža informacije o riziku od određenih genetskih anomalija, uključujući Daunov sindrom. Visoke vrednosti nuhalnog nabora mogu ukazivati na povećan rizik.
Drugi deo testa podrazumeva analizu krvi trudnice kako bi se odredile nivoe određenih supstanci, poput slobodnog beta hCG (humani horionski gonadotropin) i PAPP-A (plazma proteina A). Ovi biomarkeri, upareni zajedno sa rezultatima ultrazvuka, omogućavaju precizniju procenu rizika.
Važno je napomenuti da Dabl test pruža procenu rizika, a ne dijagnozu. U slučaju povećanog rizika, lekar može preporučiti dodatne dijagnostičke testove, poput CVS-a (korionske biopsije) ili amniocenteze, cf-DNA testa kako bi se dobile preciznije informacije o genetskim stanjima.
Ovaj neinvazivni test pruža informacije o riziku na osnovu kojih trudnica i njen lekar mogu doneti informisane odluke o daljem postupku. Dabl test ima prednost u tome što ne nosi rizik od pobačaja, kao što su neki invazivni dijagnostički testovi, čineći ga korisnim alatom u praćenju zdravlja nerođenog deteta tokom trudnoće.